ความเงียบไม่ได้อธิบายบางอย่าง
แต่ทำให้เรารับรู้ถึงบางอย่าง
 
 
 
 
 
 
 
( PHOTOGRAPHY BY ASAKO NARAHASHI )
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ภายในห้องแห่งความเงียบ

ไร้ซึ่งวาจาเอื้อนเอ่ย
บทกวีไม่ถูกขับขาน
บทบรรเลงไร้สรรเสียง
 
 
 
 
 
เงียบ
 
 
 
เงียบจนได้ยินเสียงลมหายใจ
 
 
เลนส์ตาสะท้อนภาพเพดานที่ไม่เคลื่อนไหว
เหมือนจ้องมองผิวน้ำบนทะเลสาบกว้างใหญ่
 
เพียงแค่เพดานไม่สะท้อนสิ่งใด
และทะเลสาบเป็นเพียงจินตนาไกล
 
ภาพที่มองเห็น
จึงสะท้อนจากหัวใจเท่านั้น
 
 
 
 
 
 
 
 
ฉันนึกถึงครั้งล่าสุดที่สัมผัสกับสายลม

เส้นผมปลิวกระจายไร้ทิศทาง
แสงแดดหรือแสงไฟไม่อาจจำแนก
 
 
บ้างโอบอุ้มเบาบางคล้ายปุยเมฆ
บ้างฉุดกระฉากรุนแรงคล้ายพายุ
 
อากาศที่ไร้เสียง
แต่เต็มไปด้วยสัมผัส
 
 
 
 
 
 
 
 
สายลมสม่ำเสมอพัดผ่านใบหน้าของฉัน
เริ่มจากทางซ้าย เคลื่อนไปทางขวา
แล้ววกกลับซ้ำไปซ้ำมา
 
บางครั้งเบาหวิว
บางครั้งโหมกระหน่ำ
 
เพียงกดปุ่มเพียงเท่านั้น
สายลมกลไกที่ควบคุมได้ดั่งใจ
 
 
 
 
 
 
 
 
เสียงเครื่องยนต์หมุนวน
ใบพัดลมหมุนถี่
 
ฉันละสายตาจากเพดาน
จับจ้องไปที่ระเบียงหน้าต่าง

ผ้าม่านปลิวพลิ้ว
แม้ไร้สัมผัสจากพัดลม
 
เช่นเดียวกับหัวใจ
แม้ไร้สัมผัสจากสิ่งใด 
หัวใจยังคงเต้นสม่ำเสมอ
ลมหายใจก็เช่นกัน
 
 
 
ใจสร้างได้ทุกสิ่ง
แต่ทุกสิ่งไม่อาจเป็นได้ดั่งใจ
 
สายลมที่พัดจากกลไก
เทียบไม่ได้กับลมอากาศที่เคลื่อนไหว
 
 
หากไม่อยากมองด้วยจินตนาไกล
จงพาตัวเองไปสู่ที่แห่งนั้น
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ฉันกำลังคิดว่า
จะพาตัวเองไปทะเล
 
...
 
 
 
(tbc)
 
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet

ชอบทะเลอ่ะ >< Hot! Hot!

#4 By Boymang*~ on 2012-10-19 14:37

รุนแรงแต่อ่อนหวาน ...
งานเขียนคุณเป็นอย่างงั้นแหละ :)
Hot! Hot!

#3 By KANYA on 2012-10-07 18:30

หวัดดีฮะ, ได้ ems. จากผมรึยังฮะ

#2 By kae on 2012-10-05 01:29

อ่านแล้วหลับตา
ผมอยู่กลางทะเล

 Hot! Hot! Hot!

#1 By อิสระรำพัน on 2012-10-02 00:01