วันนี้ควรจะเป็นวันที่ล่าสุด
ของบันทึกวาดและเขียนสามสิบวัน
ถ้าเพียงแต่ฉัน วาดและเขียน ครบ สามสิบวัน
ซึ่งมันไม่ใช่
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
วันที่หนึ่ง
 
 
ฉันพบและพูดคุยกับตัวเอง
ส่งจดหมายจากฉัน
ส่งไปถึงตัวฉันเอง
 
 
 
 
ฉันเคยส่งโปสการ์ดถึงตัวเองจริงจริงอยู่ครั้งหนึ่ง
เป็นลายเซ็นจากฉัน เพื่อน และพี่สายรหัส
จากทริปไปเที่ยวลำปางตอนชั้นปีที่หนึ่ง
 
โปสการ์ดมาถึงช้าจนฉันเกือบลืม
 
 
 
 
ฉันเคยส่งโปสการ์ดถึงคนอื่นจริงจริงอยู่สองครั้ง
ครั้งแรก จากตู้หน้าร้านขายโปสการ์ด ถึงหมาจิ้งจอก
ครั้งที่สอง จากตู้ไปรษณีหน้าเซเว่น ถึงหมาจิ้งจอก
 
ตลกดีที่ฉบับที่สองไปถึงมือก่อนฉบับแรก
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
วันที่สอง
วันที่สาม
วันที่สี่
 
 
เรื่อยมา
 
 
 
ฉันยังคงพบและพูดคุยกับตัวเอง
พบและพูดคุยในจิตใจ
 
 
 
เรื่อยมา
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ฉันได้บันทึกวาดนี้มาจากเพจของ จัง
ต้องขอขอบคุณเธอจริงจริง
 
 
สามสิบวัน
สามสิบหัวข้อ
สามสิบเรื่อง
แต่ไม่ใช่แค่สามสิบความคิด
 
 
 
ยิ่งวาดและเขียนบันทึก
ฉันยิ่งได้รู้จักตัวฉันเองมากขึ้น
 
 
 
 
ความจริงฉันไม่ชอบเขียนบันทึกประจำ
ฉันแค่ชอบที่จะเขียนมันเท่านั้น
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ฉันเหลือวันที่ ยี่สิบสอง ยี่สิบสาม และยี่สิบแปด
บันทึกสามสิบวันนี้จึงไม่ใช่บันทึกสามสิบวัน
เพราะยังขาดไปอีกสามวัน
ถ้าไม่รวมวันนี้
 
 
 
ฉันได้รู้ว่าการทำอะไรบางอย่างให้เป็นเรื่องประจำวัน
ไม่ใช่เรื่องง่าย

แต่ก็ทำได้ไม่ยาก
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
บันทึกวันที่ ยี่สิบสอง ยี่สิบสาม และยี่สิบแปด
จะตามมาในเร็วเร็วนี้
 

 
 
 

ขอขอบคุณทุกท่านที่ติดตามหรือผ่านมาพบกัน
แล้วพบกันค่ะ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ปล.
 
แวะไปทักทายกับ จัง ได้ที่
นะคะ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
FRI 01.06.2012

Comment

Comment:

Tweet

อีกสามวัน
เติมให้เต็ม :)
Hot!

#3 By อิสระรำพัน on 2012-06-07 02:13

ชอบสำนวนการเขียนของจขบ นะคะ big smile
แอบตามอ่านมาระยะหนึ่งแล้ว รู้สึกถูกจริตยังไงอยู่
อาจจะไม่ได้มาเมนต์บ่อย แต่ขอแสดงตนว่าติดตามค่ะ big smile

#2 By なかの みどり on 2012-06-02 23:43

แวะมาทักทาย :))

#1 By ช ม เ พ ลิ น * on 2012-06-02 17:32